Euskal Herriko taberna guztietan Iribar entrenamenduan geldiketa miresgarria egiten ari zeneko argazkia jarri baino lehen, Urtainena nagusitu zen. Gorputz-enbor indartsuarekin argazki kamerari aurrez begiratzen ziola arreta bereganatzen zuen neguan “salda badago” eta jaiegunetan “txibierroak badaude” iragartzen zuten kartelen gainetik.

Mitoa izan zen. Boxeatzen ez zekiela esaten zuten, baina ez zuen axola. Jainkoa zen, ez boxeolaria. Garai hartako Espainia hain zitalean, norbaitek gailurrerako bidea ireki zezakeela erakusten zuen. Baina herrialdea aldatu egin zen, eta goratu zutenek alde batera utzi zuten. Dagoeneko ez zuen balio. Erorketa, hitzez hitz, zoritxarrekoa izan zen. Haren bizitza labur eta frenetikoan ez zuen denborarik izan bere buruari egiten zion galderari erantzuna emateko; hau da, “Zer egin dut nik egiten dudan guztia hain lizuna izateko?”.

IRAUPENA: 1 ORDU ETA 45 MINUTU
ATSEDENIK GABE